دیپلماسی عمومی حضرت محمد (ص):

پیامبر اسلام پیامبر صلح و دوستی است و چون هدفی غیر از اعتلای مادی و معنوی بشر نداشت، ابزار دعوت او نیز متناسب با هدف والای او بود. این یعنی اینکه پیامبر اسلام برای رسیدن به اهداف خود از دیپلماسی و گفتگو استفاده می کرد و نه زور و جنگ. در زندگی سیاسی پیامبر، دیپلماسی بیشتر از قدرت و اعمال آن نقش سازنده داشته است. بخش عمده ای از  دیپلماسی پیامبر اسلام شامل گفتگو و مذاکره با نمایندگان مخالفین و دولتها و قبائل و گروههای مذهبی مختلف است. مذاکره با نماینده قریش که همان ابوطالب، عموی پیامبر که در آن قریشی ها در تلاش بودند تا با تطمیع پیامبر، او را از هدف خود منصرف کنند. مذاکره با نمایندگان یثرب که در دو مرحله انجام گرفت که در مرحله اول با 12 نفر و در مرحله دوم با 75 نفر مذاکرات انجام گرفت که این مذاکرات زمینه هجرت بزرگ پیامبر به مدینه را فراهم آورد. مذاکره با نمایندگان قریش در سال ششم هجری که در آن پیامبر اسلام اصول دیپلماتیک بی نظیری به کار برد. مذاکره با نمایندگان ثقیف که در آن پیشنهاد دادند که مردم ما حاضرند اسلام بیاورند اما شروطی دارند. این شروط توسط پیامبر تعدیل شد و به این ترتیب راه مسلمان شدن آنها باز شد. شاید اوج هنر دیپلماتیک پیامبر اسلام، در جریان فتح مکه باشد. در این ماجرا، پیامبر با نمایش قدرت نظامی از یکسو و ابراز عطوفت نسبت به نمایندگان قریش از سوی دیگر، توانست بدون هیچ گونه مقاومت و بروز خونریزی، مکه را فتح نماید و در اقدامی عجیب، اعلان عفو عمومی نمود. همچنین از سال ششم هجری مدینه شاهد ورود هیئتهای نمایندگی دولتها و قبائل و گروههای مذهبی بود که پیامبر با احترام کامل از آنها استقبال می نمود و با صداقت با آنها مذاکره می کرد. سایت پرتال علوم انسانی در مقاله ای به قلم عمید زنجانی به صورت تفصیلی به ابن موضوع پرداخته است. علاقمندان می توانند به منبع خبر مراجعه نمایند.                                                                                                                                          منبع:پایگاه خبری تحلیلی  

 منتظر نظر شما هستم.