مصاحبه برای تلویزیون

"بخش اول"
نکاتی برای یک مصاحبه خوب تلویزیونی

   هر گزارش تلویزیونی معمولا شامل دست کم دو تا سه مصاحبه کوتاه است که به آن  ساندبایت (sb) می گویند.

این مصاحبه ها در ارتباط تنگاتنگ با موضوع گزارش است.

مدت زمان هر گزارش تلویزیونی حدود نود ثانیه است وپس هر یک از مصاحبه ها نمی تواند بیش از 20 ثانیه باشد. حال نکاتی برای بهتر شدن محتوای این مصاحبه های کوتاه را بیان می کنم.
الف:نباید با پرسیدن سوالاتی، مصاحبه شونده را گیج و سر در گم کرد.
ب:مصاحبه شوندگان خوب آنانی هستند که از قبل اطلاعاتی را آماده کنند که فردی دیگری در اختیار نداشته باشد.

ج:آنان باید بتوانند با اطلاعاتشان، شرح منحصر به فردی به شما ارائه دهند.

× مصاحبه حرفه یی:
مصاحبه کننده و مصاحبه شونده مانند هر وضعیت ارتباطی دیگری، یکدیگر را تحت تاثیر قرار می دهند. تصاویر بدون ویرایش،‌ به آسانی نشان می دهد که اخلاق و روحیه  دو فرد بر یکدیگر تاثیر می گذارد. ضرباهنگ تحمیل شده از سوی یکی از اشخاص بر روند گفتگو تاثیر می گذارد.  چیزی به عنوان مصاحبه شونده ی بد وجود ندارد.

به طور کلی کسی نیست که برایش پاسخگویی به پرسشهای شما آن هم در در 20 تا 30 ثانیه طبیعی باشد.

شما خبرنگارید و این کار برایتان عادی است. هماهنگ کردن مصاحبه شونده با شما و شرایط حاکم بر فضای مصاحبه ، به شما بستگی دارد.

این بخشی از حرفه ی شماست

× بیننده را فراموش نکنید:
حتی اگر  تبادل اطلاعات میان مصاحبه شونده و مصاحبه کننده مانند یک گفتگو باشد، باز هم حضور بیننده را در نظر بگیرید. مصاحبه کننده باید گاهی به بیننده  اطلاعاتی را  در باره آنچه گفته شد، بدهد.

وظیفه خبرنگار این است که اگر جوابی دریافت نکرده است و یا جواب سوالش مبهم و گنگ بوده است،آن را دوباره بپرسد.

به هرحال حتی اگر  شما هم متوجه جواب شدید، باز هم کمی تامل کنید و از مصاحبه شونده بخواهید که عبارت های فنی و اختصاری را کامل توضیح بدهد.

شما باید مراقب باشید که بیننده اگرچه باهوش است اما کارشناس آن موضوع نیست ، البته خبرنگار باید اطلاعات دقیقی درمورد موضوع مصاحبه داشته باشد.

خبرنگار باید خودش را در جایگاه بیننده قرار دهد و سعی کند جواب هایی بگیرد که برای بیننده شفاف باشد.
کسب بیشترین اطلاعات از یک مصاحبه:برخلاف یک مناظره ، زمان گفتگو در مصاحبه به صورت مساوی تقسیم نمی شود ،به طور معمول انتظار می رود که مصاحبه شونده بیشتر صحبت کند.

مصاحبه کننده یی که در یک حوزه خاص متخصص است باید تضمین کند که علایقش را در موضوع مصاحبه دخیل نکند.

حالت دیگر مصاحبه های نامتقارن کلاسیکی وجود دارند که در حقیقت کاملا با هم در تضاد هستند . این موضوع اغلب به خاطر شخصیت  ویژه مصاحبه شونده  است.  مصاحبه شونده می تواند ارتباط با مصاحبه کننده را برقرار کند. شخص مصاحبه شونده منبع اطلاعاتی خوبی است. البته باید بتوانیم ارتباط خوبی را میان او و دوربین ایجاد کنیم. در این وضعیت با دو حالت مواجه خواهیم شد :

نکته:
مصاحبه راهی برای ارائه ی خبر است. این خبر فقط توسط مصاحبه شونده می تواند انتقال یابد. حتی اگر اظهارات مصاحبه شونده با پیام خبرتان مغایرت داشته باشد. شما باید صحبت های وی را ضبط کنید اما نباید اجازه دهید که سخنان وی شما را هیجان زده کند و کنترل مصاحبه را از دستتان خارج سازد. شما باید بتوانید که به سخنان کلیشه ای پایان ببخشید. اگر مصاحبه شونده یک تعمیم وسیعی را ایجاد کند،سوالات شما باید منجر به روشن شدن جزئیات شود. از طرف دیگر مثال های واقعی باید در چشم اندازی وسیع قرار گیرد. یک رویداد باید در یک متن تاریخی و چارچوب بین المللی گنجانده شود.
برای پایان بخشیدن به جدال لفاظی ،شما باید بتوانید کنترل مصاحبه را در دست گیرید.

این امر فقط با آشنا بودن به دیدگاه مصاحبه شونده امکان پذیر است.

و البته تنها راه  مقابله با استدلال فرد مصاحبه شونده ، گفتن حقایق است و نه نظرات شخصی.

این مطلب از جانب یک دوست ،جناب آقای ایرج محرمی بدسم رسد مطلب کاربردی بود که دوست داشتم شما هم استفاده ببرید.

عرض ارادت مجید عباسی.

▪️ادامه دارد...